سی از سی - مطب
امروز باید می رفتم دکتر. وقت قبلی نداشتم و اسیستان دکتر گفت که باید منتظر بمونم. گفت که امروز اون یکی خانم نیومده و خانم دکتر دست تنهاست.
اینجا دکتر من زیاد رفته ام کلا: زنان، چشم پزشک، پوست، عمومی، دندانپزشک، ... چیزی که توجهم را جلب کرده اینکه اکثرا دکترها اینجا با هم شریکی مطب می زنن. مثلا می ری دکتر پوست اسم دو تا دکتر روی مطبه. دکتر چشم همینطور. دکتر عمومی دو تا یا سه تا با هم یک مطب زده اند. البته من می گم مطب شما بخونید مینی کلینیک واقعا. این کار حسن های خیلی زیادی هم داره.
اولین نکته اش همون بحث مالی هست. اینکه تجهیزات پزشکی مدرن گرون هستن و دو سه نفری که شریک بشی می تونی هزینه خرید و نگهداری دستگاهها را با هم مشترک پرداخت کنی. اینجا مثلا اکثر پزشکان زنان خودشون دستگاه سونو و سونوی سه بعدی و کاردیو دارن. آزمایشهای ساده تر از قبیل تست آهن و ادرار و فشارخون را خودشون انجام می دن و آزمایشهای پیچیده تر را همونجا ازت نمونه گیری می کنن می فرستن آزمایشگاه. دکتر دندانپزشک هم همینطور خودش دستگاه عکسبرداری داره. دکتر عمومی رفتم تا حالا که منو چک آپ کامل کرده با سونو و عکسبرداری و تست خون و تست ادرو... یعنی دکتر که می ری معمولا بعدش آواره نمی شی که برم فلان جا عکس بگیرم و برم فلان جا سونو بشم... همه کارت معمولا توی خود مطب انجام می شه.
دومین نکته اش بحث پرسنل هست. اینکه مثلا دو تا دکتر، دو تا یا سه تا منشی یا اسیستان می گیرن. علاوه بر اون یکی دو تا هم کارآموز می گیرن که کارآموزها هم کارهای کوچکتر را راه می اندازن. منشی توی ایران یه جورایی کارش فقط وقت دادنه. اینجا منشی ها یا همون اسیستانها وقت می دن و فشار خون می گیرن و تست خون می گیرن و مریض را برای عکس و سونو یا کاردیو آماده می کنن... بزرگترین حسن چند تا منشی داشتن این هست که این منشی ها می تونن مرخصی برن یا می تونن مریض بشن و مطب هم همچنان دایر می مونه. همون خود دکتر هم وقتی با کس دیگه شریکه مطب را مجبور نیست مثل دیوونه ها شب و روز کار کنه. وقتی مریضه یا مرخصیه همکارش مریضهاشو می بینه.
تفاوت دیگه ای که مطب های اینجا با ایران دارن اینکه دکترها اکثرا یکبار برای همیشه تصمیم می گیرن که می خوان کلا توی مطب بمونن یا توی بیمارستان کار کنن. کمتر دکتری می بینی که صبح توی بیمارستان باشه و شب بیاد مطب. دکترها اکثرا تا ۴ بعد از ظهر بیشتر کار نمی کنن و یک روز در هفته را هم یا کامل تعطیل می کنن یا فقط تا ۱۲ ظهر هستن. این باعث می شه که توی مطب دکتر که می ری هم خود دکتر آدم ریلکسیه و هم اسیستانهاش. یعنی تا مرز روانی شدن کار نمی کنن. دکتر برات وقت می ذاره، براش توضیح می دی و وقتی که تشخیص داد چته شیرفهمت می کنه که مشکل دقیقا چیه و چطوری می شه برطرفش کرد. توی ایران من همیشه این مشکل را داشتم که پاتو می گذاشتی توی مطب دکتر نگاهت می کرد هنوز توضیحت کامل نشده بود که مشکلت چیه شروع می کرد به انشا نوشتن و آخرش یک نسخه دو صفحه ای می داد دستت. نه می فهمیدی تشخیصش چی بوده نه می فهمیدی چی برات تجویز کرده... قابل نمی دونستن کلا.
9:24 PM نوشا
-
0 نظر
