11/10/2013

هفت از سی - اسمارت فون 2

یکی از کارهای سخت برای من تا همین چند وقت پیش ها زود به زود عکس فرستادن برای ایران بود. مخصوصا از وقتی که بچه جان ها به دنیا آمده اند همه بیشتر مشتاق دیدن عکس هستن. با این حال پروسه عکس فرستادن چیز سختی بود. باید عکس را می گرفتی و بعد می ریختی روی کامپیوتر. از بین عکسها انتخاب می کردی. انتخاب عکس هم کار سختیه... باید حواست باشه که این عکس که می فرستی مستقیم می ره روی آنتن. یعنی اگه اون پشت میز اتو دیده می شه یا سبد لباس روی زمینه بهتره که نفرستی که نگن حداقل این سبد لباس رو جمع می کرد بعد عکس می گرفت. بله فامیل اصفهانی کلا ول انگاره دیگه جون به جونش کنی دنبال سوژه می گرده.
باید خوب نگاه کنی دور چشمهات حلقه نیفتاده باشه و رنگ پریده  نباشی و قیافه ات عین عالم و ارواح نباشه که از فرداش هی مامانه زنگ می زنه می گه توی عکس دیدم خیلی از بین رفتی یه دکتر برو، به تغذیه ات برس.
باید حواست باشه که بچه ها لباس تکراری نپوشیده باشن که اونوقت واویلا.
باید کلا عکسی پیدا کنی که بچه توی دوربین نگاه کرده باشه تار و تیل هم نباشه. مراحل رشدش را نشون بده و چیز متفاوتی هم باشه با بقیه عکسهای قبلی.
باید هم کم انتخاب کنی که توی اتچمنت ایمیل جا بشه و ملت بتونن دانلود کنن با خط های اینترنت ایران
بعد خلاصه اینقدر از سر و  تهش مجبوری بزنی که فقط 4 تا عکس از توش در میاد. برادرم می گه هر بار عکس می فرستی همه با ذوق و شوق میان نگاه کنن و بعدش می گن ای فقط همین؟ بیشتر عکس بده.
چند وقته که این پروسه به لطف تکنولوژی برای من خیلی راحتتر شده. اسمارت فون خوبی که دارم عکس و فیلم می گیره به خوبی عکس و فیلم دوربین عکاسی و فیلمبرداری... بعد همون موقع داغ داغ از تنور در اومده می بینم این عکس باحاله یا فیلمه باحاله روش کلیک می کنم که آپلودش کن روی دراپ باکس. روی کامپیوتر مامان اینها هم نصب شده که اتوماتیک سینک می کنه و وقتی چیز جدیدی باشه دانلود می کنه. اینه که خیلی زود به زود فیلم و عکس می فرستم و همه شادان و راضی هستن از دستم.

10:00 PM نوشا   -   0 نظر

 






نینوچکا صبورترین دوست من در تمام روزهای خوش خلقی و بد خلقی است. امان از وقتیکه او هم حالش گرفته باشه...

آدرس
خانه
تماس
فید خوان


این ها سایتهایی هستند که معمولا مرتب بهشون سر می زنم... بعضی هاشون را واقعا دوست دارم و هر بار روحم تازه می شه از خوندن نوشته های جدیدشون... بعضی ها هم کلا طاقت فرساست خوندن نوشته هاشون اما باید!!.


گلمریم
Only Some Words
آشپزخانه کوچک من
وقتی همه خواب‌ند
پیاده رو
شادی
صاب مرده
سر هرمس
یک سرخپوست خوب
گفت و چای
انجمن دفاع از حقوق کودکان
گوشه
آهو نمی شوی...
آوای زندگی
اسپریچو نوشت
بانوی گیلک
باید بنویسم
برای تو - جیران
بلوط
حقوقدان پاریسی
خیاط باشی
در قند قزل آلا
روزنگار خانم شین
زن روزهای ابری
زن زمینی
زنانه‌ها
زن‌نوشت
سه روز پیش - مرضیه رسولی
فسیل متفکر
لنگ‌دراز
لی‌لی
ماه هفت شب - بهاره رهنما
میچکا کلی
بی بی مهرو - افغان
بدون مرز
بن بست خاك و آرزو



آرشیو
January 2007
April 2007
May 2007
June 2007
July 2007
August 2007
September 2007
October 2007
November 2007
December 2007
January 2008
February 2008
March 2008
April 2008
May 2008
June 2008
July 2008
August 2008
September 2008
October 2008
November 2008
December 2008
January 2009
February 2009
March 2009
April 2009
May 2009
June 2009
July 2009
August 2009
September 2009
October 2009
November 2009
December 2009
January 2010
February 2010
March 2010
April 2010
May 2010
June 2010
July 2010
August 2010
September 2010
October 2010
November 2010
December 2010
January 2011
February 2011
March 2011
April 2011
May 2011
June 2011
July 2011
August 2011
September 2011
October 2011
November 2011
December 2011
January 2012
February 2012
March 2012
May 2012
June 2012
July 2012
September 2012
October 2012
November 2012
December 2012
January 2013
March 2013
June 2013
July 2013
August 2013
September 2013
October 2013
November 2013
December 2013
January 2014
February 2014
April 2014
June 2014
July 2014
August 2014
October 2014
January 2015
March 2015
April 2015