دوبله فیلم و تعصب زبانی
بخش اول
مهمان های عرب که می رفتند بحث مفصلی باهاشون داشتیم. یکی از آقایون معتقد بود که آلمانها به خاطر اینکه به زبانشون خیلی مغرور هستند اگر هم انگلیسی بلد باشند انگلیسی صحبت نمی کنند. می گفت وقتی باهاشون حرف می زنی می فهمند اما به تو به آلمانی جواب می دهند. این در حالی بود که در تمام مدتی که در شرکت ما بود همه بچه های شرکت طبیعتا باهاش به انگلیسی صحبت می کردند. اما تجربه ای که کرده بود این که وقتی برای خرید لوازم یدکی ماشین به یکی از نمایندگیها رفته بوده شاگرد نمایندگی باهاش آلمانی حرف زده. ما خیلی سعی کردیم که بهش حالی کنیم که اون کسی که توی نمایندگی کار می کنه تحصیلات بالایی نداره و در نهایت انگلیسی خیلی نمی دونه و به همین خاطر هم ممکنه که یک چیزهایی بفهمه اما نمی شه ازش انتظار حرف زدن داشت. اما خوب مرغ یک پا داره.
جالب اینکه خود آلمانیها معمولا سعی می کنند یک جوری زبان انگلیسیشون را تقویت کنند که ضایع نباشه در چنین مواردی. همیشه هم مثال میارن می گن توی فرانسه کسی اگه انگلیسی هم بلد باشه باهات حرف نمی زنه که تو مجبور بشی باهاش فرانسه حرف بزنی. کما اینکه من فکر می کنم در مورد فرانسوی ها هم قضیه همین طوره که اکثرشون اصولا فقط فرانسوی بلد هستن و نه هیچ زبان دیگه ای. اینه که وقتی مثلا به عنوان توریست به پاریس وارد می شی برای خرید بلیط قطار و مترو و ... کلی باید دنبال کسی بگردی که حرف تو را به مامور فروش بلیط حالی کنه ...
بخش دوم
با همکار عراقی ام و یک همکار آلمانی رفته ایم سلف برای ناهار... همکار عراقی می پرسه نظرت در مورد این مهمانها چی بود. یک کمی گپ می زنیم و بعد به عنوان یک چیز بامزه این بحث که در بالا نوشتم را تعریف می کنم. همکار عراقی اول می خنده. می گه آره تمام عربها کلا این دید را در مورد آلمانها دارند که آلمانیها به زبان خودشون خیلی می نازند و به همین دلیل انگلیسی صحبت نمی کنند. می گه حالا من در این حد اینو قبول ندارم. اما به نظر من آلمانیها واقعا به زبانشون می نازند. یک دلیل واضحش هم این هست که همه فیلم ها را به آلمانی دوبله می کنند!!!!!
من که دارم شاخ در میارم می گم چی؟! می گه ببین مثلا الان هلند هیچ فیلمی را دوبله نمی کنه. همش به انگلیسی هست و با زیر نویس. می گم خوب اونها شاید هزینه دوبلاژٓ فیلم براشون خیلی زیاده یا کلا تکنولوژیش را ندارند. بعدش هم زبان هلندی اونقدری به زبان انگلیسی نزدیک هست که بشه بدون خوندن زیر نویس هم فیلم را فهمید.
می گم ما توی ایران هم همیشه فیلم ها را دوبله می کنیم. یعنی از روز ازل می کردیم. آخه توی ایران ۵۰ سال پیش که کسی سواد فارسی هم نداشت که بتونه زیر نویس بخونه و در ثانی ایران صنعت دوبله داره و با ۳۰ میلیون جمعیت اونموقع و ۷۰ میلیون جمعیت حالا دوبله هم به صرفه بود.
یک جوری دهانش باز می مونه! تا حالا به این فکر نیفتاده بود که مثلا ارباب حلقه ها را هم می شه به فارسی دید! می گه ما همیشه فیلم ها را با زیر نویس می بینیم. البته خود عراق که اصلا صنعت دوبله نداره. اگر هم فیلمی دوبله باشه از سوریه میاد... یک کم مکث می کنه و می گه تنها فیلم هایی که ما دوبله می کنیم فیلم های ایرانی هستن. چون ما از این می ترسیم که مردم با دیدن فیلم به فارسی و خوندن زیرنویس عربی از زبان فارسی خوششون بیاد و شروع کنند کلمات فارسی را در محاورات روزمره استفاده کنند!!
بعد بحث طبیعتا ادامه پیدا می کنه چون طرف می خواد ثابت کنه که این خیلی یک چیز مهمی هست که آدم فیلم را به انگلیسی ببینه و در مزایای زیرنویس و ... و بعد می گه یا مثلا دانشگاه. خوب آدم پس چرا توی دانشگاه به انگلیسی درس می خونه؟! می گم احتمالا چون شما توی عراق شعبه های دانشگاههای آمریکایی یا انگلیس دارید وگرنه توی همه جای دنیا دانشگاههای معمولی به زبان بومی تدریس می شوند. می پرسه یعنی تو الان تو ایران که درس خوندی به چه زبانی خوندی؟ و من خیلی عاقل اندر سفیه می گم خوب معلومه به فارسی!
.... و این قصه ادامه دارد
می دونید همیشه بعد از چنین بحث هایی آدم یک حس عجیب غریبی پیدا می کنه. یک جور حسی مثل آدم فضایی ها که از یک سیاره دیگه اومدن و یک چیزهایی تعریف می کنند که همه با چشمهای گرد نگاهشون می کنند.
11:14 AM نوشا
-
0 نظر
